Ομαδες Αναστοχασμού και προσωπικής ανάπτυξης | Ομάδες Γονέων

Οι ομάδες αναστοχασμού και προσωπικής ανάπτυξης, αποτελούνται από άτομα με διαφορετικές καταβολές, που όμως τους ενώνουν κοινά θέματα ανησυχίας, ή παρόμοιες εμπειρίες. Εμπνεόμενες από τον σεβασμό στην ικανότητα των ανθρώπων να μοιράζονται τα κοινά τους προβλήματα και βιώματα και να αντλούν ενδυνάμωση και ενόραση από την ίδια την πράξη του μοιράσματος, βασίζονται στην αρχή της μη κριτικής, της αποδοχής του άλλου, της αλληλοβοήθειας και κατ’ επέκταση της αυτοβοήθειας. 

 

Ο αναστοσχασμός επιτρέπει την κριτική απόσταση από την δράση, και την μάθηση μέσα από την εμπειρία. Αντικείμενο παρατήρησης γίνεται ο εαυτός σε σχέση με τους σημαντικούς άλλους που τον πλαισιώνουν, ο τρόπος με τον οποίο το άτομο σχετίζεται με τα μέλη της ομάδας και την θεραπεύτρια στο εδώ και τώρα της θεραπευτικής συνάντησης, και η μεταξύ τους αναλογία. Οι μετέχοντες στην ομάδα μαθαίνουν να εκφράζουν τα συναισθήματα τους, συνειδητοποιούν σχεσιακά μοτίβα και μαθημένους ρόλους τους που επαναλαμβάνονται στην συνάντηση της ομάδας, και ενθαρρύνονται να δοκιμάσουν εναλλακτικούς τρόπους επαφής.

 

Οι ομάδες γονέων αποτελούνται από ομότιμους που αναζητούν ιδέες για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις τις γονεϊκότητας, τις δυσκολίες που ο καθένας και η καθεμία αντιμετωπίζει στα διαφορετικά στάδια της ανατροφής του παιδιού.

 

Τα θέματα που αναδύονται δεν περιορίζονται στην αναζήτηση των κατάλληλων για τα διαφορετικά στάδια της ανάπτυξης του παιδιού τεχνικών διαχείρισης, αλλά διευρύνονται προκειμένου να συμπεριληφθεί η συζήτηση γύρω από τις προσδοκίες του ρόλου του γονιού, προσδοκίες που ο κάθε γονιός κληρονομεί και τείνει να έχει για τον εαυτό του, όπως και για το βίωμα της σύγκρουσης ανάμεσα στις διαφορετικές όψεις της προσωπικής του ταυτότητας, σε αναφορά με τις έμφυλες, τις συζυγικές, τις επαγγελματικές και τις κοινωνικές της διαστάσεις, συγκρούσεις που ο ρόλος του γονιού ενέχει και ενεργοποιεί. 

 

Τα θέματα που απασχολούν την ομάδα των γονιών αφορούν επίσης την αναρώτηση σχετικά με το πώς η περιπέτεια της δικιάς τους παιδικότητας, της κάλυψης ή μη των ίδιων τους των αναγκών ως παιδιών, επηρεάζει την θέση τους ως γονιών και τον αναστοχασμό ως προς τα θέματα και τις συγκρούσεις που κινητοποιούνται στη σχέση με τους δικούς τους γονείς στην ανατροφή των παιδιών τους.


Στις ομάδες αυτές, η θεραπεύτρια διατηρεί τις ασφαλείς συνθήκες που προάγουν την προσωπική ωρίμανση και διευκολύνουν τον διάλογο.